آزمایش ولکانیزاسیون کائوچوی
هدف آزمایش
تهیه کائوچوی مصنوعی یا لاستيك سنتزیتئوری آزمایش
پلیمرهایی که در مولکول آنها ، گروههای عاملی فعال یافت میشود، میتوانند در واکنش هاي شیمیایی شرکت نمایید. این نوع واکنشهای شیمیایی، خصوصیات پلیمر را در جهت دلخواه تغییر داده و امکان سنتز پلیمرهای جدید را فراهم سازند. کائوچوی طبیعی در شیره درختی به نام هوا (Hevea) وجود دارد و از پلیمر شدن هيدروكربني به نام ایزوپرن بوجود میآید.
آزمایش نیتراسیون سلولز
هدف آزمایش
تهیه نیتروسلولز
تئوری آزمایش
آزمایش کوپلیمریزاسیون رادیکالی
هدف آزمایش
تهیه کوپلیمری دارای خصوصیات بهتری از پلی متیل- متاکریلات و پلی آکریلونیتریلتئوری آزمایش
کوپلیمرها را در صنعت برای بهتر نمودن خواص مواد بکار میبرند. بعنوان مثال ، هموپلیمری (پلیمری با فقط یک نوع منومر) برای کاربرد بخصوص ، دارای خواص مناسبی میباشد، ولی یک یا چند خصلت آن ، زیاد مناسب نیست. در این هنگام ، کوپلیمری درست میکنند که خصلتهای نامساعد را بهبود بخشد. بعنوان مثال ، پلی پروپیلن ایزوتاکتیک ، پلیمر با قدرت مکانیکی خوبی است، ولی قدرت رنگپذیری ندارد. برای از بین بردن این نقیصه ، پروپیلن را هنگام کوپلیمریزاسیون با یک منومر دیگر ، کوپلیمره میکنند.اکریلونیتریل بعنوان الیاف و با نام "اورلون" کاربرد دارد. آفینیته رنگرزی در این مولکول پایین میباشد، یعنی تمایل به گرفتن رنگ پایین است. برای بالا بردن آفینیته رنگرزی ، به مقدار کم با اسید اکریلیک (حدود %10) کوپلیمریزه میکنند. گروه اسیدکربوکسیلیک تمایل به گرفتن رنگ را در اورلون زیاد میکند، بدون اینکه به خواص دیگر پلی اکریلونیتریل صدمه بزند.
آزمایش تهیه لاستیک
هدف آزمایش
تهیه لاستیک سنتزی تیوکل (Tiokol)
حرکت هماهنگ ساده،سقوط آزاد و آونگ ساده
سرعت، شتاب و قانون دوم نیوتن
اندازه گیری چگالی به روش ارشمیدس و اندازه گیری زمان عکس العمل شخص (II)
اندازه گیری طول، جرم و تقعر (I)
آشنایی با اصول انجام آزمایش و انواع خطاها
تهيّه ي تيوسولفات سديم از سولفيت سديم
تهيّه ي تيوسولفات سديم از سولفيت سديم
10 سي سي اب مقطر را روي شعله قرار داده تا به جوش آيد .در حين جوش 2گرم سديم سولفيت و 66/0گرم گوگرد به آن اضافه كرده و به شدت هم زده تا كاملا حل شود . محلول را به مدت 35 دقيقه جوشانده و در حين جوش هر چند دقيقه يك با ر5-4سي سي آب به آن افزوده تا از حجم محلول كم نشود.بعد از پايان مدت زمان جوش محلول را با همان دماي بالا با كاغذ صافي و قيف معمولي صاف كرده و تست هاي زير را روي محلول انجام مي دهيم .
تهيه ي آب اكسيژنه از اسيد سولفوريك و باريم اكسيد
تهيه ي آب اكسيژنه از اسيد سولفوريك و باريم اكسيد
ابتدا 5ميلي ليتر اسيد سولفوريك 20% را در يك ارلن ريخته و در حمام يخ قرار داده تا دماي محلول به صفردرجه ي سانتي گراد برسد. سپس1گرم باريم اكسيد را در 3ميلي ليترآب مقطرحل كرده و هم مي زنيم تا به صورت خمير در ايد. سپس محلول باريم اكسيد را به اسيد اضافه كرده كه در اين حالت باريم سولفيت به صورت رسوب در ته ظرف ته نشين مي شود و آب اكسيژنه به صورت محلول در ظرف وجود دارد .براي از بين بردن و جذب ناخالصي ها به محلول باريم كربنات افزوده و پس از چند دقيقه محلول را به كمك كاغذ صافي ،صاف مي كنيم .محلول زيرصافي آب اكسيژنه ي خالص است و به وسيله ي ستون مدرج يا هر ابزار دقيق اندازه گيري ،حجم آن را به دست آورده و راندمان محصول را محاسبه مي كنيم.
حجم آب مقطر:3ميلي ليتر
حجم اسيد سولفوريك:5ميلي ليتر
حجم آب اكسيژنه ي به دست آمده:5/7ميلي ليتر
تعيين درصد خلوص آب اكسيژنه:
براي تعيين درصد خلوص آب اكسيژنه ابتدا با توجه به حجم آب اكسيژنه ي به دست آمده، نسبت حجم بقيه ي مواد و محلول ها را به دست آورده و سپس آزمايش را انجام مي دهيم .
طرز كار :
ابتدا آب اكسيژنه ي به دست امده را در يك ارلن ريخته و آب مقطر را به آن افزوده. در مرحله ي بعد اسيد سولفوريك را اضافه كرده و با پتاسيم پرمنگنات 1/0 مولار تيتر كرده تا محلول به رنگ صورتي كم رنگ در آيد.
6H2SO4+5 H2O2+2KMnO4 2MnSO4+8H2O+502
حجم آب اكسيژنه ي به دست آمده:5/7ميلي ليتر
حجم آب اكسيژنه ي در فرض مسئله:25ميلي ليتر
حجم آب مقطر نسبت به آب اكسيژنه ي موجود:15ميلي ليتر
حجم اسيد سولفوريك نسبت به آب اكسيژنه موجود:6ميلي ليتر
حجم پتاسيم پرمنگنات مصرف شده:3/1 ميلي ليتر
تعیین نقطه جوش در مقدارکم
تئوری آزمایش:
نقاط جوش براي شناسايي مايعات و برخي از جامداتي که در حرارت پايين ذوب ميشوند، مفيد هستند.
وقتي که فشار بخار يک مايع با فشار جو برابر مي شود، مايع شروع به جوشيدن ميکند. در اين دما ، بخار حاصل در داخل مايع سبب ايجاد حباب و غليان خاص جوشش ميشود. تشکيل حباب در دماي پايينتر از نقطه جوش غير ممکن است، زيرا فشار جو بر سطح مايع که بيش از فشار داخل آن است، مانع از تشکيل حباب ميشود. دماي مايع در حال جوش تا هنگامي که تمام مايع بخار نشده است، ثابت ميماند در يک ظرف بدون درپوش حداکثر فشار بخاري که هر مايع ميتواند داشته باشد برابر با فشار جو ميباشد.
فشار بخار هر مايع تنها از روي دما معين ميشود. بنابراين اگر فشار بخار ثابت باشد دما نيز ثابت است. براي ثابت ماندن دماي يک مايع در حال جوش بايد به آن گرما داده شود. زيرا در فرايند جوش مولکولهاي با انرژي زياد از مايع خارج ميشوند. اگر سرعت افزايش گرما بيش از حداقل لازم براي ثابت نگهداشتن دماي مايع در حال جوش باشد، سرعت جوشش زياد ميشود ولي دماي مايع بالا نمي رود.
نوسانات فشار جو در يک موقعيت جغرافيايي ، نقطه جوش آب را حداکثر تاCْ 2 تغيير ميدهد. ولي تغيير محل ممکن است باعث تغييرات بيشتر شود،