دانشكده علوم ایران

نکته شگفت آوریه،ولی خلاف انتظار نیست ... چون برای اینکه آب رو بجوشونیم،کافی نیست که اون رو فقط تا 100 درجه سانتی گراد گرم کنیم.حرارت بیشتری لازمه تا آب رو از حالت مایع به حالت بخار در بیاریم.... 

آب خالص در 100درجه بجوش میاد و در شرایط متعارفی هر قدر به اون گرما بدیم دمای اون بالاتر نمیره...این یعنی اینکه منبع حرارتی که ما برای گرم کردن آ داخل شیشه از اون استفاده می کنیم بیش از 100 درجه گرم نیست،در نتیجه فقط می تونه دمای آب داخل شیشه رو به 100 درجه برسونه...همین که درجه حرارت دو ظرف برابر شد دیگه آب ظرف هیچ گرمایی به آب داخل شیشه نمی ده!!

خلاصه با این روش ما می تونیم آب شیشه رو تا 100 درجه گرم کنیم اما نمی تونیم اون مدار گرمای اضافی رو که برای تبدیل آب به بخار لازمه به اون بدیم.(هر یک گرم آبی که دمای اون 100 درجه است بیش از 500 کالری دیگه گرما لازم داره تا تبخیر بشه.) 

ممکنه بپرسید بپرسید بین آب داخل شیشه و آب داخل ظرف چه تفاوتی وجود داره جز اینکه یک جداره شیشه ای بین اونها وجود داره!!باید گفت که تفاوت تنها همین جاست...آب داخل ظرف با ته داغ ظرف مستقیما تماس داره در حالی که آب داخل شیشه تنها با جدار شیشه و اون هم با آب داخل ظرف در تماسه...  

پس در نتیجه،با آب خالص جوشان نمی توان آب را جوشاند.اما همین که مقداری نمک به آب داخل ظرف اضافه کنیم وضع تغییر می کنه....نقطه جوش آب نمک بیش از 100 درجه است،در نتیجه می تونه آب خالص داخل شیشه رو بجوش بیاره!!